Artykuł dla psich fanów

zwierzęta mięsożerne, a także gryzonie i zajęczaki. Grupa ta ma obecnie największe znaczenie w rozprzestrzenianiu choroby. Do drugiej natomiast należą: psy i koty. Druga grupa miała pierwotnie duże znaczenie, lecz obecnie ze wzglę

Dodane: 28-01-2017 04:20
Artykuł dla psich fanów

Jak wygląda droga szerzenia wścieklizny

Rezerwuar zarazków stanowią zarówno ssaki dzikie, jak i domowe. Z pierwszej grupy wymienić należy: lisy, jenoty, borsuki, nietoperze i inne zwierzęta mięsożerne, a także gryzonie i zajęczaki. Grupa ta ma obecnie największe znaczenie w rozprzestrzenianiu choroby. Do drugiej natomiast należą: psy i koty. Druga grupa miała pierwotnie duże znaczenie, lecz obecnie ze względu na masowe szczepienia zwierząt domowych zagrożenie jest niewielkie. W krajach tropikalnych Ameryki Południowej i Środkowej wścieklizna może być rozprzestrzeniana również przez żywiące się krwią zwierząt nietoperze z rodziny wampirów. Do zakażenia (zwierząt lub człowieka) dochodzi na drodze kontaktu bezpośredniego ? przez pokąsanie, oślinienie lub zanieczyszczenie mózgiem chorego zwierzęcia uszkodzonej skóry. Możliwe jest, choć u człowieka rzadkie, zakażenie na drodze powietrznej (kropelkowej i pyłowej) aerozolem odchodów nietoperzy w jaskiniach. Zdarzają się także zakażenia laboratoryjne drogą wziewną, przezspojówkową lub przezśluzówkową. Do wystąpienia choroby dochodzi u około 15-20% wystawionych na kontakt ? szczególnie osobników pogryzionych na pysku/twarzy, szyi, klatce piersiowej lub pokąsanych głęboko. Odnotowano także infekcje przez przeszczepienie organów (rogówka) od zmarłych dawców z nierozpoznaną wścieklizną. Nie opisano przeniesienia drogą pokarmową. Chorobę cechuje długi okres utajenia średnio od 1 do 3 miesięcy ? skrajnie od 10 dni do ponad roku. Chory człowiek jest także zakaźny dla otoczenia. Wirus znajduje się głównie w jego centralnym układzie nerwowym, ślinie i skórze, a w mniejszym stopniu także w łzach i soku trzustkowym.


Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/W%C5%9Bcieklizna


Miejsca przyjazne psom znajdujące się w parkach

Wychodzenie z psami na spacery, zwłaszcza w miastach, jest rzeczą zupełnie normalną. Dzięki temu psy mogą się przewietrzyć i zaspokoić swoje potrzeby, a ich właściciele są spokojni o to, że nie będą musieli wychodzić z nimi na dwór za kilka czy kilkanaście godzin. Dlatego w wielu parkach wydzielane są specjalne miejsca dla psów. W takich miejscach można spokojnie posiedzieć razem z psem, a nawet puścić go wolno, jeżeli właściciel psa ma pewność, że nie ucieknie on zaciekawiony jakimś wydarzeniem. Parki są na pewno bardzo przyjemnymi miejscami dla psów, ponieważ są cichymi miejscami, w których pies może nawiązać kontakt z przyrodą i innymi psami również wyprowadzanymi przez swoich właścicieli.


Nie tylko kąpiele

Dzięki przyzwyczajenia psa do regularnych kąpieli możemy uniknąć kłopotów z utrzymaniem jego higieny. Jak wiadomo, kąpiel to podstawowa forma zadbania o czystość naszego pupila. Oczywiście, istnieje także wiele innych zabiegów, które pozwalają na zadbanie o czystość psa. W przypadku zwierząt bardzo istotne jest zadbanie o to, aby nasz pupil nie borykał się z pchłami, które często dokuczają szczególnie psom. Dobrym pomysłem na usunięcie takich insektów jest regularne spryskiwanie sierści specjalnymi preparatami, dostępnymi w sprzedaży. Można także zainwestować w specjalne obroże przeciw pchłom czy inne środki, jednak jest to już zalecane pod okiem weterynarza.